Dat het tegen de ongeslagen leider geen pretje zou worden lag in de lijn der verwachtingen. Al waren de Middelkerkse dames maar met zes (voor de gelegenheid hadden ze oud-Pannespeelster Sasja Fransen opgetrommeld), het werd al snel duidelijk waarom deze ploeg er in eerste provinciale met kop en schouders bovenuit steekt. Hielden we aanvankelijk nog goed stand en stond we zelfs even 12-7 voor, na het eerste quarter had Mibac al een 10-puntenvoorsprong. Quarter 2 bleven we in de match, maar de kloof dichten zat er niet in. Rust 29-37. Met een indrukwekkende 18 op 20 vrijworpen en een heel hoog shotpercentage liep de leider in de twee helft vlotjes uit om te eindigen op 48-88. Gelet op de bakken ervaring en klasse bij de tegenstander zetten onze dames nog een behoorlijk resultaat neer.

Voor deze bekermatch werden vier U19-meisjes aangevuld met vier U16. Vakantie, hé. Tegen een gezond agressief Oostende hadden onze meisje het niet onder de markt. Hun verdediging maakte het ons knap lastig en we kwamen heel moeilijk tot scoren, wat resulteerde in een 9-17 na tien minuten. Maar we herstelden het evenwicht tijdens het tweede quarter en gingen de rust in bij 31-33. Het ging vervolgens gelijk op en dan ging bij ons even het licht uit en maakten de bezoekers een kloof (Q3: 43-53), die ze in het laatste quarter nog uitdiepten. De wedstrijd eindigde helaas in mineur: na een beenharde botsing tussen twee meisjes moesten beiden naar het ziekenhuis worden afgevoerd. De match was nog maar pas hervat, toen het elektronisch scorebord tot overmaat van ramp de geest gaf. De resterende tijd werd afgewerkt, maar dat was voor de meisjes aan beide kanten geen hoofdzaak meer. Eindscore: 59-68.

nvdr. Beide meisjes stellen het ondertussen goed.

Deze score is geenszins de correcte weergave van de wedstrijd. Terwijl op het terrein ernaast onze U16M brandhout maakten van hun Ieperse leeftijdsgenoten, probeerden wij met amper zes meisjes gelijke tred te houden met de thuisploeg. We speelden een knap eerste quarter (20-19) en bleven ook in het tweede perfect meedoen. In de laatste drie minuten echter slaagde Ieper erin tien punten uit te lopen en rusten deden we uiteindelijk met een 38-28. Na de rust deden we nog mee tot 47-40, maar ondertussen door blessure gereduceerd tot vijf speelsters, was de brandstoftank leeg en stond in een mum 62-42 op het bord. Het laatste quarter was pompen of verzuipen. Verzuipendeden onze meisjes niet. Met de energie die hen nog restte, sleepten ze nog een 82-55 uit de brand. Gelet op de omstandigheden een knappe wedstrijd!

Na anderhalf maand eindelijk start van de tweede ronde. De blauw-wit-gele meisjes uit Kluisbergen hadden er al een verplaatsing van één uur en twintig minuten en ze moesten in het eerste quarter nog even recupereren (Q1: 22-16). Onze meisjes hadden het niet onder de markt met de bezoekers, maar slaagden er toch in om met 35-22 te gaan rusten. Net voor het einde van het derde quarter stond 44-41 op het scorebord, maar vijf punten in de laatste minuut gaf ons weer wat ademruimte (Q3: 49-41). De laatste tien minuten hielden we het hoofd koel en met een driepunter op de buzzer brachten we de eindscore op 65-55.

Na nog geen 15 uur na hun match met de eerste damesploeg stonden er al een aantal speelsters terug op het veld om aan voldoende effectieven te raken bij de recreatieve ploeg. Naar analogie van de wedstrijd de avond voordien, werd er in de eerste minuten niet gescoord. We beginnen er aan, dachten onze dames. Wielsbeke gunden ze één enkele korf en zelf netten ze 17 punten. Wielsbeke gaf echter niet op en hield de score netjes in evenwicht tijdens het tweede quarter: 14 -15 en dus een rustscore van 16 – 32. In de tweede helft konden we ons beperken tot het consolideren van de voorsprong. Probleemloze wedstrijd.

Veel te grote, kille zaal, versleten parketvloer, nul sfeer op de tribunes: alle ingrediënten waren aanwezig om er een leuke match van de maken. Beide ploegen vlogen er direct in maar vergaten helaas te scoren. Het duurde eventjes vooraleer er een bal door de ring wilde, maar nadat wij de score hadden geopend, waren we vertrokken voor een gelijkopgaande eerste helft. 8 – 12 na tien minuten en nog eens zoveel minuten later stonden we nog altijd vier punten voor. De thuisploeg tekende nog voor de eerste twee punten, maar wist toen geen raad meer met onze agressieve verdediging. Van 22 - 24 sprong de score naar 26 – 45. Een voorsprong die we nooit meer handen konden geven. Eindscore 34 – 59 en na vier wedstrijden prijken we zowaar bovenaan de rangschikking. Eerlijkheidshalve, nu dienen zich in principe zwaardere tegenstanders aan. Maar dit pakken ze onze dames alvast niet meer af.

Het moeilijkste van de namiddag was het vinden van de zaal. Na nauwelijks twee minuten hadden onze jongens de thuisploeg, die uitsluitend uit meisjes bestond, al overlopen (0 -10). We lieten de press achterwege maar hielden netjes de bovenhand. Jawel, er zaten dipjes in ons spel, maar bij momenten speelden we ook heerlijk basket. Alleen was het verschil te groot om over een echte match te kunnen spreken (Q1: 5 -21 Q2: 10 – 16 Q3: 6 -25 Q4: 5 – 22). Goed gedaan, gasten. En een eervolle vermelding voor de Brugse meisjes, die ondanks het verschil zich meer dan kranig weerden. Ook voor jullie, meisjes, een welgemeend proficiat.

De verslaggever blonk in beide wedstrijden uit in afwezigheid. De objectieve gegevens zijn: we speelden op verplaatsing, de scores waren in beide wedstrijden laag, we verloren beide wedstrijden nipt en we liepen onze eerste seizoensnederlaag op. De subjectieve gegevens: van horen zeggen dus, in beide wedstrijden blonken de thuissupporters (en dat waren er blijkbaar nogal wat) uit in onsportiviteit.

De bezoekers met tien, wij met zeven, maar dat was feitelijk geen probleem. We namen in de eerste helft de bovenhand (Q1: 19 – 10 en Q2: 14 – 4) en in de twee helft eenzelfde spelbeeld (Q3: 13 – 7 en 13 – 10). Los van de score en het wedstrijdverloop, we leren bij en maken progressie. Proficiat, jongens.

Niet voor hartlijders. Met nog 0,4 seconden te spelen gooien we de winnende korf binnen en de logische ontlading was meteen het einde van een beklijvende wedstrijd. Het tempo in de eerste tien minuten was verschroeiend maar beide ploegen losten elkaar van geen vin (13 - 17).
Ook het tweede quarter was gelijkopgaand maar aan de rust leidden de bezoekers toch met 24 - 32. Onze meisjes wilden echter van geen wijken weten en werkten de achterstand helemaal weg: 42 - 41 met nog tien minuten te spelen. Hoe het laatste quarter afliep: zie hierboven, verschrikkelijk spannend dus.