Van de zeven overwinningen zou dit de makkelijkste blijken te zijn. Na één quarter hadden onze damesA de Waregemse meisjes feitelijk al uitgeteld: 21-3. Er werd dan al stoom afgelaten en de bezoeksters konden gelijk tred houden maar dichter kwamen ze niet. 38-17 halfweg. De Panne breidde in het derde quarter de voorsprong nog wat uit 59-27 om dan rustig uit te bollen.
Eigenlijk een bijna identiek verhaal als bij de herenploeg. Wielsbeke staat in twee landelijke puntenloos laatste (reeks waarin onze dames A op een tweede plaats prijken), maar er is een niveauverschil. De bezoeksters maakte onze 10-puntenvoorgifte na vier minuten ongedaan. We bleven nog wel in hun spoor en liepen zelfs weer tien punten uit (Q1:23-13). Maar dan kregen we het moeilijk. We scoorden volle acht minuten niet meer, Wielsbeke kwam erop en erover. Rust 25-31. Het derde quarter konden we nog wel behoorlijk wat weerwerk bieden, maar dan moesten we definitief de rol lossen. En zo eindigt ook dit bekerverhaal.
Sijsele staat dan in eerste provinciale wel laatste, drie reeksen verschil kan je nu eenmaal moeilijk camoufleren. Na amper zeven minuten had Sijsele onze vijftien punten al weggeveegd en al stonden we bij aanvang van het tweede quarter toch zes punten voor, vanaf dan was het – logischerwijze – amen en uit. De bezoekers schakelden een versnelling hoger en aan de rust stond er een verschil van twintig punten op het bord (37-57). En die zouden ze in de tweede helft alleen maar uitbreiden. En zo eindigt het bekerverhaal.
Tweede landelijke brengt bijwijlen wedstrijden van een hoog niveau. Een gelijkopgaand eerste quarter, waarin we pas in negende minuut iets konden uitlopen (23-18). Een nek-aan-nek in het tweede quarter met ook daar een kleine voorsprong net voor de rust (37-30). Zelfde verhaal in het derde quarter: 59-54. Met nog zes minuten te spelen kwam Aalst via een beangstigend percentage aan gelukte shots hoog langszij en zelfs voor: 62-68. De laatste minuten leverden een Hitchcock-scenario op. Via 66-69, 70-69 naar 70-72 en 72-72. Een driepunter drie seconden voor het einde leverde ons de overwinning op.
Basket kan soms simpel zijn. De momenten dat we agressief verdedigden, regende het bij de thuisploeg balverliezen. En zo kwamen we relatief makkelijk aan een 21-36 ruststand. Maar de aanvang van het derde quarter was al een veeg teken: te traag en te laks. Al stonden we met tien minuten te spelen nog zestien punten voor, het licht ging voor ons helemaal uit. Torhout rook bloed, scoorde maar liefst 23 punten en wij konden daar amper iets tegenover zetten. Het eindsignaal was dan ook een verlossing.