Tot aan minuut 6 konden onze meisjes gelijke tred houden met hun Wielsbeekse opponenten. Geleidelijk aan moesten ze dan de rol lossen (Q1: 16 -23). De bezoekende freules, die in de eerste ronde nog in niveau 1 aan de slag waren (wij in niveau 2), maakten in de volgende minuten al snel duidelijk waarom er tussen beide niveaus een groot verschil is. Hun agressieve verdediging en hun snelheid van uitvoering zorgden er voor dat het aan de rust eigenlijk al boeken toe was (26 - 49). We raakten ook in het derde en vierde quarter maar niet van onder de druk uit en fysiek gingen we helemaal onderuit. Van 35 – 65 naar finaal 43 – 83.
Voordat we het goed en wel beseften stond we 0 – 16 achter. We herpakten ons dan wel gedeeltelijk maar na 10 minuten stond er 7 – 20 op het bord. Het tweede quarter begon veelbelovend (13-22) maar door een aantal balverliezen liepen de bezoekers in geen tijd uit tot twintig punten. Rust 31-46. De tweede helft was duidelijk meer in evenwicht. We verloren het derde quarter dan nog wel nipt, maar in het laatste quarter bezorgde onze triangle-and-two verdediging de bezoekers toch wel kopbrekens. Eindstand: 65 – 81. Spijtig van onze scoreloze eerste wedstrijdminuten
Dat het tegen de ongeslagen leider geen pretje zou worden lag in de lijn der verwachtingen. Al waren de Middelkerkse dames maar met zes (voor de gelegenheid hadden ze oud-Pannespeelster Sasja Fransen opgetrommeld), het werd al snel duidelijk waarom deze ploeg er in eerste provinciale met kop en schouders bovenuit steekt. Hielden we aanvankelijk nog goed stand en stond we zelfs even 12-7 voor, na het eerste quarter had Mibac al een 10-puntenvoorsprong. Quarter 2 bleven we in de match, maar de kloof dichten zat er niet in. Rust 29-37. Met een indrukwekkende 18 op 20 vrijworpen en een heel hoog shotpercentage liep de leider in de twee helft vlotjes uit om te eindigen op 48-88. Gelet op de bakken ervaring en klasse bij de tegenstander zetten onze dames nog een behoorlijk resultaat neer.
Voor deze bekermatch werden vier U19-meisjes aangevuld met vier U16. Vakantie, hé. Tegen een gezond agressief Oostende hadden onze meisje het niet onder de markt. Hun verdediging maakte het ons knap lastig en we kwamen heel moeilijk tot scoren, wat resulteerde in een 9-17 na tien minuten. Maar we herstelden het evenwicht tijdens het tweede quarter en gingen de rust in bij 31-33. Het ging vervolgens gelijk op en dan ging bij ons even het licht uit en maakten de bezoekers een kloof (Q3: 43-53), die ze in het laatste quarter nog uitdiepten. De wedstrijd eindigde helaas in mineur: na een beenharde botsing tussen twee meisjes moesten beiden naar het ziekenhuis worden afgevoerd. De match was nog maar pas hervat, toen het elektronisch scorebord tot overmaat van ramp de geest gaf. De resterende tijd werd afgewerkt, maar dat was voor de meisjes aan beide kanten geen hoofdzaak meer. Eindscore: 59-68.
nvdr. Beide meisjes stellen het ondertussen goed.
Deze score is geenszins de correcte weergave van de wedstrijd. Terwijl op het terrein ernaast onze U16M brandhout maakten van hun Ieperse leeftijdsgenoten, probeerden wij met amper zes meisjes gelijke tred te houden met de thuisploeg. We speelden een knap eerste quarter (20-19) en bleven ook in het tweede perfect meedoen. In de laatste drie minuten echter slaagde Ieper erin tien punten uit te lopen en rusten deden we uiteindelijk met een 38-28. Na de rust deden we nog mee tot 47-40, maar ondertussen door blessure gereduceerd tot vijf speelsters, was de brandstoftank leeg en stond in een mum 62-42 op het bord. Het laatste quarter was pompen of verzuipen. Verzuipendeden onze meisjes niet. Met de energie die hen nog restte, sleepten ze nog een 82-55 uit de brand. Gelet op de omstandigheden een knappe wedstrijd!