Laatste wedstrijd van het seizoen en helaas maar weer zeven jongens op het appel. Maar met hun zevenen hebben ze tegen de tweede in de stand, op een kleine inzinking na, een dijk van een wedstrijd gespeeld. We deden meer dan mee en na tien minuten stonden we voor (15-13). En al won de thuisploeg het tweede quarter, we maakten het hen meer dan lastig (12-5). Maar na de rust kwamen volgden rampzalige minuten. We scoorden amper en plots waren we ook vergeten  wat verdedigen inhield. In zes, zeven minuten tijd speelde Blankenberge een ruime voorsprong bij elkaar (40-24). Maar we herpakten ons en op het einde van het derde quarter was het verschil teruggebracht naar 10 punten (40-30). En we bleven gaan! Tot op vier punten zelfs! Dat we uiteindelijk nog verloren met negen punten doet er niet toe. Met alles wat ze hadden, hebben de jongens een steengoede wedstrijd gespeeld. Dat verdient een pluim!

Het einde van het seizoen kondigt zich aan en dat vertaalde zich in het aantal beschikbare jongens. Maar met de hulp van drie U14-meisjes raakten we toch nog aan negen effectieven en dat zou een rol spelen in de uitkomst.
Knokke en had uitgerekend tegen ons hun enige overwinning van het seizoen geboekt en was erop gebrand hun aantal overwinningen te verdubbelen. Maar onze jongens (en meisjes) wilden dan weer iets rechtzetten.
Beide ploegen gingen er voluit voor en bleven de volle veertig minuten haasje-over spelen: Q1 16-12, Q2 11-12, Q3 19-18, Q4 15-17. Maar voor ons net genoeg overschot om een verdiende vierde zege te pakken.

Tegen een compleet andere ploeg dan bij de thuiswedstrijd hadden we het niet onder de markt. De jonge Wielsbeekse brigade hield er in de eerste helft een verschroeiend tempo op na en wij deden niet onder. In de eerste twee quarters hadden we telkens een kleine winst bij elkaar gesprokkeld (8-12 en 12-16) en in het derde quarter liepen we zelfs dertien punten uit. Tot een kleine vijf minuten voor het einde bleven we netjes voor, maar een reeks balverliezen en een karrevracht aan gemiste vrijworpen van onzentwege gaven de thuisploeg vleugels. Een driepunter van de thuisploeg in de laatste minuut, bracht hen terug op twee punten. Drie eindelijk gelukte vrijworpen leverde ons een fel bevochten zege op.

Weliswaar hadden onze dames de ambitie om de competitie ongeslagen te beëindigen, maar dat de jonge ploeg van Wielsbeke, vierde in de stand, geen hapklare brok zou worden, daar waren ze zich wel van bewust. En dat toonde het wedstrijdbegin ook: een agressieve thuisploeg deed aanvankelijk mee (6 – 7), maar toen schakelde de nieuwbakken kampioen een versnelling hoger en na tien minuten was het 7 -20. In het tweede quarter deed Wielsbeke beter mee maar de score reduceren zat er niet in. 20 – 37 bij de rust. Ook daarna gaf de thuisploeg niet af en kwam zelfs terug tot op elf punten. Onze dames stelden echter orde op zaken en met nog één quarter te gaan kon het in feite niet meer mislopen (31 – 52). Ze consolideerden de voorsprong en met een 40 -71 overwinning hebben de dames hun vooropgestelde ambitie waargemaakt. En neem het maar aan, kampioen worden zonder één wedstrijd te verliezen is een grootse prestatie. Proficiat!