In de nacompetitie voor de titel in tweede provinciale bengelden we na drie wedstrijden puntenloos achteraan. Tijd om daar verandering in te brengen, dachten onze dames. Aanvankelijk de thuisploeg aan het commando, maar dan sloeg onze motor aan en na het eerste quarter stonden we 10-13 voor. Ook het tweede quarter bleven we controleren en rusten deden we bij een 20-25-score. Duidelijk agressiever maakte Blankenberge de voorsprong ongedaan. Zij agressief, dachten onze dames, wij dan ook. Onze verdediging werd een pak strakker en de jonge thuisploeg had het er duidelijk moeilijk mee. Puntjes op de i en op het einde van het derde quarter stond het 31-41. Blankenberge drong nog even aan maar we speelden gecontroleerd de wedstrijd uit. Mooie teamprestatie! En al spelen wij waarschijnlijk geen kampioen, wij gaan wel scherprechter spelen in het titeldebat.

Onze start was zonder meer goed. We speelden georganiseerd en lieten bijwijlen mooi basket zien. In het tweede quarter voelde je echter al dat onze kleine spelerskern ons parten speelde. Fysiek begon het iets lastiger te worden en de focus verdween soms en dat strafte Koekelare meteen af. Rust: 20-34. In de tweede helft werden de goede momenten minder, al deden we zeker nog fraaie dingen. Belangrijkste om te onthouden: we hebben grote stappen vooruit gezet.

Inzet van deze wedstrijd: een plaats in de finale van de West-Vlaamse beker. Opdracht: (vermoedelijk) kampioen Ieper kloppen. Voor een bomvolle zaal startten onze dames verschroeiend en Ieper zag sterretjes. Quarter 1: 24-9. De bezoeksters herstelden dan wel geleidelijk het evenwicht maar bij de rust stond dezelfde kloof nog op het bord: 42-27. Maar het kan verkeren, zei ene Bredero. Een duidelijk agressiever Ieper na de rust en de voorsprong smolt als sneeuw voor de zone: 48-46 na amper acht minuten. Het vierde quarter werd een nagelbijter, waarbij de bezoeksters vijf minuten voor tijd voor het eerst op voorsprong kwamen (53-55). De zoveelste driepunter bracht de bezoeksters één minuut voor tijd weer één punt voor (57-58), gecounterd door onze dames met eveneens een driepunter (60-58). Met nog acht seconden op de klok tekende de Ieperse coach in een time-out zijn laatste aanval uit. 6,6 seconden resterend: interceptie De Panne, bezoekende fout, twee vrijworpen, twee missers, aanvallende rebound. Laattijdig eindsignaal, over and out. Missie geslaagd, met bloed, zweet en tranen: onze dames naar de finale! In het weekend van 1-3 mei massaal dus naar Bredene!

We hadden in de eerste ronde dan wel tweemaal gewonnen van Oedelem, helaas hebben we daaraan geen vervolg kunnen breien. In het eerste quarter liepen we dan wel vlot uit, toch stond de thuisploeg na tien minuten één punt voor (11-10). Geplaagd door gekwetsten, een  beperkte bank en toch ook slecht spel, gaven we de wedstrijd uit handen. 31-19 aan de rust. Leverde de wissel naar een zoneverdediging oorspronkelijk niks op, geleidelijk rendeerde die wel en na drie vierde wedstrijd stonden we zowaar op 52-46. Tot zowat vijf minuten voor het einde bleven we in de running, maar een nieuwe blessure en een aantal dubieuze arbitrale beslissingen deden ons de das om. Hier had meer in gezeten.

Met hun zessen hebben onze jongens zich geweerd tegen de Oostkustploeg, die gewoonweg te sterk was. Te onthouden: een heel goed vierde quarter, zowel offensief als defensief. Wat aantoont dat we, ondanks een heel lastig seizoen, stappen hebben gezet.

Desselgem zou in principe de sterkste ploeg van de reeks moeten zijn en dat hebben we ondervonden. We hadden het de hele match door moeilijk om tot een score te geraken. De shots waren dan wel correct maar vielen niet. En aan de andere kant deed er eentje mee met heel wat jaren eerste-nationale-ervaring en we kregen er maar geen vat op, toch niet in de eerste helft. In de tweede helft konden we haar dan beperken tot twee punten met een box-and-one-verdediging, maar helaas gooide een ander dan met een reeks driepunters onze defense aan flarden.

Onze heren hebben revanche genomen voor de nederlaag in de heenronde. In een rommelige partij hadden ze quasi de hele wedstrijd het overwicht. Ze bouwden in de tweede helft een op zich geruststellende voorsprong uit, maar lieten die dan weer bijna teloorgaan. Maar finaal toch een verdiende zege.

Spijtig van het eerste quarter (19-5), want de rest van de wedstrijd waren we de evenknie van de leiders. Dat we op het einde nog wat moesten toegeven, was niet meer dan logisch. Met zes spelers tegen twaalf bij de thuisploeg, dat maakt sowieso een verschil.

De zege in deze groen-witte derby is verdiend naar de thuisploeg gegaan. Onze jongens hebben het zeker niet slecht gedaan, maar het spel was over de volledige wedstrijd te weinig consistent om op de overwinning aanspraak te kunnen maken.

Leuke pot basket van hoog niveau. We startten heel sterk, maar de vraag was hoelang we aan dit hoge percentage zouden kunnen blijven afwerken (Q1:19-10). De jonge Blankenbergse garde raakte stilaan op dreef en aan de rust was de score zo goed als in evenwicht: 36-34. Het helse tempo konden we nog zo’n acht minuten volhouden (45-47) maar dan moesten we zachtjes de rol lossen. De bezoeksters liepen uit naar 48-65 maar daarvan konden we nog iets afknabbelen. Maar hoe dan ook, het was zeker een van onze betere wedstrijden.